Burn-out Personal

Burn-out, burned up, burned down

Nederlands/English

Misschien herken je het wel, je bent moe, maar je moet toch nog even dit en toch nog even dat. Je vergeet jezelf een paar dagen, een week, een maand omdat je geen tijd hebt of omdat iemand anders je nodig heeft en dat geeft dan weer een goed gevoel. Dus je ploft ’s avonds weer uitgeput op de bank, zapt nog wat langs onnozele programma’s en uiteindelijk ga je weer te laat naar bed en als je al in slaap valt, val je in een onrustige slaap.  De volgende dag word je moe wakker, maar gaat het na een hete douche en een kop koffie alweer een stuk beter. Tenminste dat denk je…

En dan ineens heb je het benauwd, huil je om niks en voel je je steeds vaker moe en ontevreden. Dit los je op met een paar dagen vroeger naar bed, stoppen met volgen en lezen van informatie waardoor je van slag raakt, zoals het nieuws, en eet je wat extra chocolade. Je zegt tegen jezelf dat je je niet zo moet aanstellen en je wijdt je explosieve, instabiele gedrag aan de maandelijkse ongemakken.

Toch weet je ergens in je achterhoofd dat het niet altijd zo is geweest en dat er tijden waren dat je uitgerust en blij opstond. Dat je zin had om dingen te doen en nieuwe dingen te ondernemen. Dat afspreken met vrienden en kennissen ontspanning voor je was en een keertje laat naar bed niet zoveel uitmaakte.

IMG_4541

Die “je”, ben ik op dit moment. Het jezelf continue afvragen waarom je je niet goed voelt en waarom je zo emotioneel bent kost trouwens ook bakken met energie. Ik ben klaar met doen alsof en mezelf groot te houden. Ik ben burn-out, burned up, burned down!

Van zeer angstig in de auto tot een paniekaanval uit het niets. Alles erop en eraan. Nooit gedacht dat het mij zou overkomen. Ik ben een pro in het bagatelliseren van mijn gevoelens, maar het heeft me nergens gebracht. Afgelopen week heb ik besloten om mijn eigen bedrijf, een dansschool, die ik al 16 jaar run voor drie maanden te sluiten. Na een test bij de arts vorige week, waar ik overigens al huilend binnen kwam, bleek ik toch echt een burn-out en een lichte depressie te hebben. Ik werd met m’n neus op de feiten gedrukt. Geen ontkomen meer aan. Als ik nu niets doe, dan kunnen ze me over een week echt wegdragen. Stoppen dus!

Geen gemakkelijke opgave voor iemand met een burn-out. Leerlingen mailen, mailadressen uitzoeken, docenten inlichten, iets plaatsen op de website en op social media. Vervolgens lig je met de zenuwen in je maag op de bank te wachten op de reacties. Je hoopt dat het meevalt en dat mensen begrip tonen. Het allerlaatste wat je wilt, is email van boze ouders en leerlingen. Tot nu toe valt het mee en ben ik er steeds meer van overtuigd dat ik de juiste beslissing heb genomen.

Wordt vervolgd.

IMG_5479.jpg

Maybe you recognize it, you’re tired, but you have to do lots of different things. You forget about yourself for a few days, a week, a month because you do not have time or because someone else needs you and that makes you feel good about yourself so you do it even when your very tired. After that you crash exhausted on the couch, watching some unnecessary programs, and eventually you go to bed late and when you fall asleep you fall into a restless sleep. The next day you are even more tired, but after a hot shower and a cup of coffee you feel lot better. At least you think so…

And then all of a sudden you’re stuffy, you’re crying for no reason and you’re feeling tired and dissatisfied. So you go to bed early for a couple of days, stop tracking and reading information that causes you to get lost, like the news, and eat some extra chocolate. You say to yourself that you should not appoint yourself and you devote your explosive, unstable behaviour to the monthly inconveniences.

Nevertheless, you know in the back of your mind that it has not always been like this and there were times when you were well-equipped and happy. That you felt like doing things and taking new things. Talking to friends was relaxing for you and a some late nights did not matter.

That “you”, Is me at the moment. Ask yourself constantly why you do not feel well and why you’re so emotional will also drain your energy. I’m done pretending everything is oke. I’m burned out, burned up, burned down!

From anxiously in the car to a panic attack to nothing. Everything included. Never thought it would happen to me. I am a pro in the trivialization of my feelings, but it has not brought me anywhere. Last week I decided to close my own company, a dance school, that I’ve been running for 16 years for 3 months. After a doctor’s test last week, where I was already crying when I walked in, I actually found out that I have a burnout and a slight depression. No more escapes. If I do not do anything now, they can really send me of after a week. So I have to stop!

No easy task for someone with a burn out. Sending emails to students, searching for email addresses, inform teachers, update  on the website and on social media. Then you wait on the couch with the nerves in your stomach waiting for the reactions. You hope that it is not to bad and that people show understanding. The last thing you want is an email from angry parents and students. So far, I’m convinced that I’ve made the right decision.

To be continued.

Advertenties

12 comments

  1. Goed van je! Dat je het opschrijft. Van je af schrijft. Het is niet jouw schuld. Je bent geen aansteller. Niemand die liever heeft dat je wordt zoals je was dan jij. Misschien word je dat ook wel nooit meer. En dat is helemaal eng! Maar iets zegt me dat wat het ook wordt, jij als mens er niet minder mooi van zal worden. Pas goed op jezelf, stoere dame. Nu en later. Veel succes! Liefs!

  2. Hey Moon,
    Heftig verhaal. In mijn ogen heb je de juiste beslissing genomen, neem je tijd en kom tot rust. Luister goed naar je eigen lichaam en bewaak je grenzen. Uiteindelijk kom je hier sterker uit.
    Groetjes,
    Elmer

  3. Lieve schat….je hebt geluisterd naar je lijf en je weet dat je zo niet door kan gaan…je hebt de juiste beslissing genomen en rust nu maar eens goed uit , alles komt goed maar heeft tijd nodig….dikke dikke kus van mij ❤️❤️❤️

  4. Hi Monique, ik las je verhaal op facebook, heftig, maar wat goed dat je pas op de plaats neemt!! Als dansers zijn we altijd zo gewend om door en door te gaan, en wat je zegt, ook omdat t zo goed kan voelen. Heel veel sterkte! En hoop je na deze rustperiode weer in je dansstudio te kunnen ontmoeten. Warme dansgroet, Mignon

Geef een reactie